* ( وفات شعرى ، شاعر اصفهانى ) * شرح احوال او در ( 1224 ج 3 ش 347 ) گذشت . * ( 1315 - وفات عارف حكمت بك ) * وى از فضلا بوده و « ذيلى بر كشف الظنون » نوشته كه فقط تا حرف جيم بانجام رسيده و در اين سال وفات كرده ، چنان‌كه در « مجلهء يادگار : ش 10 ص 75 » گفته « 1 » .

--> ( 1 ) شرح حال صاحب عنوان در « الاعلام 1 : 138 » و « معجم المؤلفين 1 : 257 » بنقل از مآخذ عديده مذكور و از آنها چنين برآيد كه وى نامش احمد عارف حكمت شيخ الاسلام شهاب الدّين فرزند ابراهيم عصمت ( چنان كه در معجم المؤلفين يا ابراهيم بن عصمت چنان كه در الاعلام است ) فرزند اسماعيل رائف پاشا رومى حنفى ، فقيه مورخ و قاضى قدس و مصر و مدينه منوره و هم شيخ الاسلام قسطنطنيه از 1262 تا 1270 بوده و از هنگام بركنارى از سمت اخير تا آخر عمر بعبادت و مطالعه و تأليف كتب پرداخته تا در 16 ماه شعبان 1275 در همان آستانه وفات يافت و در اسكدار دفن شد . در « الاعلام » او را از خاندان نبوت و از نسل حضرت سيدالشهدا حسين بن على ( عليهما السلام ) دانسته و در « معجم المؤلفين » بنقل از « حلية البشر » بيطار ولادتش را در 25 محرم 1201 نوشته لكن در عنوان هر دو كتاب آن را در ( 1200 ) ضبط كرده‌اند . صاحب ترجمه به عربى و فارسى و تركى شعر مىگفته و از تأليفاتش « الاحكام المرعية فى الاراضى الاميرية » و « مجموعه‌اى در تراجم علماء قرن 13 » مىباشد ، و شهاب الدّين محمود الوسى كتابى در شرح حال وى بنام « شهى النغم فى ترجمة عارف الحكم » تأليف كرده ، و عمده شهرت صاحب عنوان بسبب كتابخانه بزرگ او است كه بر مدينه منوره -